กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 128 ศิษย์ไม่แก้ไข
“เผลอหรือ? เจ้าตั้งใจชัด ๆ! ที่แท้เป็นฝีมือเจ้านี่เอง!”
นักพรตหลิงซวีโมโหจนหัวเราะออกมา
เขาสงสัยรองเจ้าสำนัก สงสัยประมุขยอดเขาต่าง ๆ สงสัยแม้กระทั่งผู้อาวุโสสูงสุด
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าคนทำเรื่องแบบนี้จะเป็นศิษย์ของตนเอง
“เจ้าศิษย์ตัวแสบ!”
หลิงซวีเตะหลี่เสวียนเซียวไปหนึ่งที
หลี่เสวียนเซียวลูบก้น ไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
“ท่านอาจารย์ คราวนี้ศิษย์ลงมือเร่งรีบ อีกทั้งสถานการณ์บีบบังคับ
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ท่านอาจารย์ปลอมเป็นศิษย์ไปวิหารอสุราสาขาใหญ่ หลิ่วชิวสุ่ยก็แค้นศิษย์ขึ้นมา