กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 มีเรื่องไม่ชอบมาพากลอยู่ถึงสิบสองส่วน
หลี่เสวียนเซียวแหงนหน้าถอนหายใจยาว
เมื่อเทียบกับบรรดาศัตรูที่เขาต้องเผชิญ
ฮ่องเต้เฒ่าแทบไม่นับเป็นอะไรเลย
ฮ่องเต้เฒ่าเป็นคนที่คาดเดาได้
ส่วนคนอื่น ๆ เจ้าไม่มีทางรู้เลยว่าพวกเขาจะทำอะไรในวินาทีถัดไป
ไม่เข้าใจว่าจู่ ๆ พวกเขาจะคิดอะไรแปลก ๆ ออกมาได้อย่างไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขามีความสามารถประหลาดแบบไหน........
ทุ่มเทความพยายามไปมากมาย คิดว่าคงเพียงพอแล้ว ใครจะคิดว่าความพยายามทั้งหมดกลับทำได้แค่แตะครึ่งหนึ่งของพรสวรรค์ระดับอัจฉริยะ
ยังสู้การโจมตีปกติทีเดียวของอีกฝ่ายไม่ได้
หลี่เสวียนเซียวพลันหัวเราะออกมา