กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 แก้ตัวอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
ดูให้ดี ผู้หญิงที่สิ้นหวังอยู่ตรงหน้าคนนี้ชื่อซูหว่าน
ตอนนี้นางคุกเข่าอยู่หน้าโถงหลัก เพราะถูกคนใส่ร้าย
“ศิษย์พี่หญิงสี่ ข้าไม่รู้ว่าเคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกับท่าน ท่านถึงได้ลงมือทำร้ายข้าถึงเพียงนี้”
เด็กสาวงดงามที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นมีนามว่าเจียงลั่วสุ่ย
เจียงลั่วสุ่ยร้องไห้ราวกับดอกสาลี่ถูกลมฝนทำร้าย น้ำตาไหลพรั่งพรูดุจเขื่อนแตก ร่างบอบบางสั่นน้อย ๆ ราวกับดอกไม้ไหวเอนกลางสายลมที่พร้อมจะร่วงโรยได้ทุกเมื่อ ชวนให้ผู้คนเอ็นดู
หันไปมองซูหว่าน ศิษย์พี่หญิงสี่ ใบหน้าของนางเย็นชาอย่างยิ่ง
นางมองเจียงลั่วสุ่ยอย่างดูแคลน
เป็นนางอีกแล้ว นางใส่ร้ายข้าอีกแล้ว
ข้าเบื่อแล้ว เหนื่อยแล้ว ไม่อยากอธิบายอะไรอีก