กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 สงสัยในชีวิต
ไม่นานนัก หลิงซวีก็พาจ้าวลู่กลับมาที่สำนัก
จ้าวลู่เงยหน้ามอง เห็นยอดเขากระบี่เงินสูงตระหง่านเสียดเมฆ ราวกับกระบี่ยักษ์คมกริบที่แทงทะลุเมฆาสู่ฟากฟ้า ช่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร
บนภูเขาเขียวชอุ่มด้วยแมกไม้และดอกไม้งามสะพรั่ง หมู่นกขับขานบนกิ่งไม้อย่างร่าเริง
สายลมพัดผ่าน หอบกลิ่นหอมสดชื่นของดอกไม้มาเป็นระลอก ทำให้ผู้คนรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจ
เมฆหมอกลอยอ้อยอิ่งอยู่กลางขุนเขา เดี๋ยวปรากฏเดี๋ยวเลือนหาย
ทิวทัศน์งดงามทำให้จ้าวลู่อดอุทานไม่ได้ “ที่นี่ช่างเหมือนแดนเซียนจริง ๆ!”
นักพรตหลิงซวีพาจ้าวลู่มาหาหลี่เสวียนเซียว