กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 138 ภรรยาของเจ้าคือข้า
หวงลู่ลู่ทำสีหน้าเรียบเฉย พลางพาเซี่ยจืออี้เดินไปยังต้นน้ำที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อยและมีโขดหินแบนราบอยู่ริมฝั่ง “ตรงนี้หินเรียบดี ซักง่าย”
พูดจบก็วางตะกร้าไม้ไผ่ลง
เซี่ยจืออี้นั่งยองลง ช่วยกันนำผ้าขนหนูจุ่มลงในน้ำลำธารที่ใสเย็น ริมลำธารในยามโพล้เพล้นั้นเงียบสงบเป็นพิเศษ มีเพียงเสียงน้ำไหลรินและเสียงนกกลับรังแว่วมาแต่ไกล เธอหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาผืนหนึ่งกำลังจะเริ่มซัก แต่คนข้างกายอย่างหวงลู่ลู่กลับสูดปาก “ซี่” ด้วยความเจ็บปวดพลางกุมหน้าท้องไว้
“เป็นอะไรไปเหรอ ลู่ลู่?”
เซี่ยจืออี้หยุดมือแล้วมองด้วยความเป็นห่วง
หวงลู่ลู่ขมวดคิ้วแน่น เธอแอบกัดกระพุ้งแก้มเบา ๆ เพื่อให้ใบหน้าดูซีดเซียวภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง ขมับถึงกับมีเหงื่อเย็นผุดพรายออกมาเล็กน้อย