ตอนที่ 137 ฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้อูฐล้ม

ตอนที่ 137 ฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้อูฐล้ม

ฝนบนภูเขาตกมาอย่างรีบเร่ง ในยามโพล้เพล้ หยาดฝนเม็ดเท่าถั่วก็เทกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ชั่วพริบตาเดียวทั่วทั้งผืนฟ้าดินก็ตกอยู่ในม่านฝนสีขาวโพลน

ทุกคนต่างรีบกลับเข้าที่พักของตน ฮวงลู่ลู่จัดเตรียมสมุนไพรชุดที่เพิ่งมาส่ง จึงช้ากว่าคนอื่นเล็กน้อย

เธอประคองกระบุงยาเดินแกมวิ่งผ่านลานกว้างที่น้ำฝนกระเซ็นเป็นละออง ขณะที่กำลังจะพุ่งเข้าห้องพักของตัวเอง หางตาของเธอกลับไปสะดุดเข้ากับหน้าต่างบานหนึ่งทางด้านข้าง ซึ่งมีแสงไฟสลัวสีเหลืองนวลลอดผ่านออกมา

นั่นคือห้องของเซี่ยจืออี้ หน้าต่างแง้มทิ้งไว้เพื่อระบายอากาศ ม่านไม่ได้ถูกปิดลงจนสนิท

ราวกับถูกผีบังตา ฝีเท้าของฮวงลู่ลู่หยุดนิ่งอยู่กับที่ น้ำฝนเปียกชุ่มบ่าหลังของเธอในพริบตา แต่เธอกลับไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย เพียงแต่จ้องมองช่องว่างนั่นเขม็ง