กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 120 ศิษย์พี่ คุณนี่มันพ่อบ้านสุด ๆ ไปเลย!
เซี่ยจืออี้พิงกรอบประตูเฝ้ามองอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปอย่างแผ่วเบา
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า จี้หวยชิงไม่ได้หันกลับมามอง แต่ในน้ำเสียงกลับเจือความยิ้มแย้มที่อ่อนโยน “ตื่นแล้วเหรอ ทำไมไม่นอนต่ออีกหน่อยล่ะ”
ราวกับว่าด้านหลังเขามีดวงตางอกออกมา
เซี่ยจืออี้เดินไปข้างกายจี้หวยชิง นั่งยองลงเลียนแบบท่าทางของเขาแล้วสื่อสารด้วยภาษามือ “นอนไม่สนิท เพราะคุณไม่ได้อยู่ข้าง ๆ” เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่มีการปิดบังใด ๆ
จี้หวยชิงเอียงศีรษะมองเซี่ยจืออี้ แสงยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กของห้องครัว ตกกระทบลงบนใบหน้าเล็กที่ยังคงความงัวเงียของเธอ เขาเอื้อมมือไปใช้หลังนิ้วแตะที่แก้มของเธอ สัมผัสที่ได้นั้นเย็นเยียบเล็กน้อย
“บนเขาอุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนต่างกันมาก หนาวหรือเปล่า”
จี้หวยชิงสังเกตเห็นว่าเซี่ยจืออี้สวมเพียงเสื้อคลุมคาร์ดิแกนตัวบางเท่านั้น