ตอนที่ 119 ไม่อยากนอนคนเดียว

ตอนที่ 119 ไม่อยากนอนคนเดียว

หลังจากคำพูดจบลง บนโต๊ะก็เงียบสงบไปครู่หนึ่ง ผู้ใหญ่บ้านชราหันหน้าไปเช็ดน้ำตา จี้ฉางเฟิงตบไหล่เขาอย่างปลอบประโลม เซี่ยจืออี้หันหน้าไปมองจี้หวยชิงที่อยู่ข้างกายซึ่งมีสีหน้าสงบนิ่ง ในใจพลันเอ่อล้นด้วยความซาบซึ้งและความภาคภูมิใจ นางออกแรงเล็กน้อย

บีบมือของจี้หวยชิง จี้หวยชิงยิ้มออกมา จากนั้นก็พลิกมือกลับไปประสานนิ้วมือกับนาง

“ผู้ใหญ่บ้านพูดเกินไปแล้วครับ มันเป็นหน้าที่ของผู้รักษา” จี้ฉางเฟิงโบกมืออย่างนอบน้อม “อีกอย่าง พวกเรามาที่นี่ปีละเดือนเท่านั้น สิ่งที่ทำได้ย่อมจำกัด เด็กที่ชื่อสือโถวคนนั้นหายดีได้ ก็เพราะเขาดวงแข็งและมีวาสนามาก”