กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 41 ชิ ร้ายกาจแบบสุภาพจังนะ
“เลิกใช้ไม้นี้กับฉันเถอะ!” หรงซาซาถลึงตาใส่เซี่ยจืออี้อย่างหงุดหงิด “งานทางนี้จะจบลงพรุ่งนี้บ่าย ฉันจะบินไปที่นั่นทันที ก่อนที่ฉันจะไปถึง พวกคุณสองคนทำตัวให้เงียบเข้าไว้ ห้ามวู่วาม ห้ามถูกใครถ่ายรูปได้เด็ดขาด ได้ยินไหม?”
เซี่ยจืออี้รู้ดีว่านี่คือการยอมความสูงสุดที่พี่ซาจะทำให้ได้แล้ว เธอรีบพยักหน้ารัวราวกับตำกระเทียม เผยรอยยิ้มออดอ้อนว่าง่ายให้กล้องดู
หลังจากวางสายวิดีโอ เซี่ยจืออี้ก็ผ่อนคลายร่างกายทั้งตัวลง ถึงเพิ่งพบว่าฝ่ามือของตนมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย เธออุ้มเฉินผีที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ข้างเท้าขึ้นมา ซุกหน้าลงในพุงอุ่น ๆ นุ่มฟูของมัน แล้วถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก
ยามเย็น จี้หวยชิงเลิกงานกลับมาถึง “สวนผู่”