กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเซียนแท้ไท่อี่กราบนมัสการเขาคุนหลุนแล้ว
ลุกขึ้นมองพระแม่สือจี แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา เอ่ยว่า
"สือจี เจ้ารากฐานตื้นเขินเช่นนี้ กล้าก่อเหตุร้ายในเขาเฉียนหยวนของข้าได้อย่างไร"
"วันนี้เห็นทีเราคงต้องวัดฝีมือกันเสียแล้ว..."
พระแม่สือจีฟันดาบลงมาเล่มหนึ่ง ในมือเซียนแท้ไท่อี่ก็ปรากฏดาบเซียนเล่มหนึ่งขึ้นมาทันใด ยกขึ้นรับไว้
ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับ
แสงดาบวูบวาบ ต่อสู้กันกว่าสิบกว่ายก!
เห็นว่าดาบวิเศษในมือไม่อาจทำอันตรายเซียนแท้ไท่อี่ได้ พระแม่สือจีเกิดความคิดขึ้นมา อาศัยจังหวะที่ทั้งสองแยกจากกัน ปาผ้าแสงเมฆแปดตรีลักษณ์ สมบัติวิเศษที่ตนถนัด ออกไป!
สมบัติวิเศษนั้นพองใหญ่ขึ้นเมื่อรับลม ปรากฏอยู่เหนือศีรษะเซียนแท้ไท่อี่
ราวกับโลกน้อยใบหนึ่งลอยจมไม่แน่นอน