บทที่ 228 หลิวไห่จงโดนลูกหลง

บทที่ 228 หลิวไห่จงโดนลูกหลง

"ดี"

ลู่เฉินตบมือด้วยความตื่นเต้น

เหยียนปู้กุ้ยคิดว่าเขาจะยอมร่วมมือกับตนก็ยิ้มตาม

วินาทีถัดมา

ลู่เฉินหยิบมีดเล่มหนึ่งออกมาจากมิติ

การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วเกินไป

เหยียนปู้กุ้ยคิดว่าเขาหยิบออกมาจากแขนเสื้อ ใครมันจะพกมีดไว้ในแขนเสื้อกันล่ะ น่ากลัวเกินไปแล้ว ทว่าเขาก็ยังไม่รู้ตัวว่าอันตรายกำลังมาเยือน ยังนึกว่าอีกฝ่ายแค่ล้อตัวเองเล่น

วินาทีต่อมา ลู่เฉินก็หยิบสเปรย์ยานอนหลับที่เพิ่งซื้อจากร้านค้าระบบมาฉีดใส่หน้าเหยียนปู้กุ้ย ตามด้วยเสียงดัง "ตุ้บ" เหยียนปู้กุ้ยที่เมื่อครู่ยังพูดจ้อไม่หยุดก็ล้มพับลงไปกองกับพื้น