กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 226 ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กแล้ว
พวกเพื่อนบ้านกลอกตาไปมาพลางครุ่นคิด
"พวกเราก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว งั้นตามเธอไปดูที่บ้านหน่อยเป็นไง"
"จริงด้วย จริงด้วย ไปขอดูหน่อยว่าเสื้อผ้าที่ลูกชายเอามาให้เธอหน้าตาเป็นยังไง!"
...
ป้ารองสูดหายใจเข้าลึกๆ ในใจคอยปลอบตัวเองไม่ให้ถือสากับคนพวกนี้ พวกนั้นมันก็แค่พวกไม่เคยเห็นโลกกว้าง! อย่าโมโห อย่าโมโห!
แต่ความจริงแล้วนางกลัวความลับจะแตก เพราะของที่เอากลับมานั้นไม่ใช่ของที่หลิวกวงฉีกตัญญูให้มาสักนิด แต่เป็นการยัดเยียดขยะกองหนึ่งมาให้ต่างหาก!
"ดูอะไรกัน พวกเธอได้ดูแล้วจะมีปัญญาซื้อตามหรือไง"
สายตาของป้ารองที่พูดออกมาแฝงความรังเกียจเหยียดหยาม เพื่อหวังจะดับความคิดของคนพวกนั้นเสีย