กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 123 โดนเพ่งเล็งเข้าให้แล้ว
ลู่เฉินจอดจักรยานไว้ตรงมุมกำแพง แล้วเดินตรงไปยังปากตรอก พอดีกับที่เจอกับพวกอันธพาลที่วิ่งกรูเข้ามา
"อ๊าก ตกใจหมด ไอ้ลูกหมาเอ๊ย ถ้ายังรู้ประสีประสาอยู่ก็รีบส่งหมูตุ๋นน้ำแดงมาซะดีๆ อย่าให้ต้องลงมือ!"
อันธพาลคนที่วิ่งเร็วที่สุดเกือบจะเบรกไม่อยู่ สีหน้าท่าทางดุดัน พูดจบก็ยื่นมือมาตรงหน้าลู่เฉิน
พวกอันธพาลที่ตามหลังมาต่างพากันตาเป็นประกาย!
"แกอยากกินหมูตุ๋นน้ำแดงงั้นเหรอ ทำไมไม่บอกแต่แรกล่ะ!"
ลู่เฉินลากเสียงยาว พลางถือหมูตุ๋นน้ำแดงแกว่งไปมาตรงหน้าอันธพาลคนหน้าสุด
อันธพาลคนนั้นพอได้กลิ่นหอมของหมูตุ๋นน้ำแดงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป คิดจะพุ่งเข้าไปแย่งมาไว้ในมือ ทว่าวินาทีต่อมากลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า
เอวถึงกับเคล็ดกะทันหัน เขาเอามือค้ำเอวไว้
"มึงนี่ ให้เกียรติแล้วไม่ชอบ ลุยเข้าไปให้หมด ให้มันรู้ซะบ้างว่าพวกเราแน่แค่ไหน"