บทที่ 121 เหลียงลาตี้ได้บรรจุเป็นพนักงานประจำ

บทที่ 121 เหลียงลาตี้ได้บรรจุเป็นพนักงานประจำ

เหลียงลาตี้ยังคงมึนงง พลางหลุดปากอุทานอย่างประหลาดใจออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า "หา?"

"เป็นอะไรไป นึกว่าฉันพูดหลอกเล่นหรือไง"

ลู่เฉินยื่นเนื้อหมูพะโล้ให้เหลียงลาตี้ แล้วจูงจักรยานเดินเข้าไปในโรงงานรีดเหล็ก

สีหน้าของเหลียงลาตี้เปลี่ยนจากสิ้นหวังกลายเป็นยิ้มแย้มแจ่มใสขึ้นมาทันที ไม่จำเป็นต้องเปิดถุงดูก็ได้กลิ่นหอมฉุยของเนื้อหมูพะโล้ลอยเตะจมูกแล้ว เธอจึงสาวเท้าอย่างกระฉับกระเฉงตามชายหนุ่มข้างหน้าไป

พอนึกถึงเรื่องที่ตัวเองเพิ่งเข้าใจเขาผิดไปเมื่อกี้ เหลียงลาตี้ก็พูดด้วยความขัดเขินอยู่บ้าง "ตอนนี้ฉันจะรีบไปถามหัวหน้าที่ห้องทำงานก่อน แล้วค่อยไปหานายนะ"

"ได้สิ เธอไปเถอะ เธอช่วยหาเมล็ดพันธุ์ให้ฉันตั้งเยอะแยะ มื้อเที่ยงนี้ฉันเลี้ยงข้าวเธอเอง"