บทที่ 120 เอาเนื้อหมูให้เหลียงลาตี้

บทที่ 120 เอาเนื้อหมูให้เหลียงลาตี้

ลู่เฉินเก็บเงินใส่กระเป๋าโดยไม่แปลกใจอะไร เหอต้าชิงมักจะให้เงินเขาอยู่เรื่อยๆ แบบนี้เสมอ

ไม่ว่าจะสามหยวน ห้าหยวน หรือสิบหยวน ลู่เฉินก็รับไว้ทั้งหมด

ลู่เฉินปิดประตู แล้วก็เห็นว่าสตรอว์เบอร์รีในมิติโตเต็มที่พร้อมเก็บแล้ว

เขาเก็บสตรอว์เบอร์รีออกมา แล้วเอาเมล็ดองุ่นไปปลูกลงบนดินดำตามเดิม

เพียงชั่วครู่เถาองุ่นก็งอกออกมา อีกไม่กี่วันก็คงได้กินองุ่นแล้ว

ยังมีเชอร์รีกับสับปะรดอีกด้วย เขาจึงปลูกมะเดื่อฝรั่งกับกูสเบอร์รีสีทองลงไปแทนตามลำดับ

ลู่เฉินกัดสตรอว์เบอร์รีเข้าไปคำหนึ่ง เนื้อนุ่มละมุน หอมหวานจับใจ น้ำสตรอว์เบอร์รีแตกซ่านในปาก กลิ่นหอมหวานเข้มข้นอบอวลไปทั่วทั้งช่องปาก