บทที่ 104 ซื้อถ่านหิน

บทที่ 104 ซื้อถ่านหิน

วันรุ่งขึ้น

บ้านตระกูลเหอ

"คราวหน้าไปซื้อถ่านหินเรียกผมด้วยนะ"

ลู่เฉินพูดขึ้นตอนเอาชามไปคืน ยุคสมัยนี้ไม่มีทั้งแอร์และฮีตเตอร์ พอค้นดูความทรงจำของร่างเดิม ในฤดูหนาวจะต้องก่อไฟเตียงเตาและจุดเตาผิง

บางคนก็ใช้ฟืน แต่ฟืนมีควันเยอะ ชนบทถึงจะใช้กัน

เมื่อวานเหอต้าชิงให้เจ้าทึ่มจู้เอาถ่านหินไปส่งให้ลู่เฉิน พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงรู้เรื่องแล้ว จึงยิ้มแล้วพูดว่า

"ไม่ต้องเสียเวลาไปซื้อเองหรอก สองบ้านเราลงขันซื้อด้วยกัน เดี๋ยวเขาก็เอามาส่งถึงที่"

แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน

ลู่เฉินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องใช้เงินเท่าไร เลยหยิบเงินสามสิบหยวนวางไว้บนโต๊ะ