บทที่ 101 แม่เจ้าโว้ย!

บทที่ 101 แม่เจ้าโว้ย!

พอหลี่เสวี่ยฮวาเห็นลู่เฉินมาถึง ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เธอเฝ้ารอคอยมาตั้งนานแล้ว

หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันใด สายตาแทบจะอยากแปะติดอยู่บนตัวของลู่เฉินให้รู้แล้วรู้รอด!

ซึ่งหลี่เสวี่ยฮวาก็ทำอย่างนั้นจริงๆ ถึงขนาดลืมเอาเอกสารไปส่ง ได้แต่ยืนทื่ออยู่ตรงนั้น!

ลู่เฉินมีตำแหน่งแขวนอยู่ที่สำนักพิมพ์ เดือนหนึ่งมาแค่ครั้งเดียวก็พอ

ก่อนหน้านี้ก็เคยมีคนบ่นเรื่องนี้เหมือนกัน

เพราะลู่เฉินมาทำงานแค่วันเดียวแต่ได้เงินเดือนเท่ากับพวกเขานี่นา

แต่คำตอบที่หัวหน้าให้ก็คือ "ถ้านายทำงานเดือนหนึ่งเสร็จภายในวันเดียวได้ นายก็ทำแบบนั้นได้เหมือนกัน"

พริบตานั้นทุกคนก็ถึงกับจ๋อยสนิท

พอเจอลู่เฉินก็ไม่ได้มีท่าทีเป็นปฏิปักษ์มากขนาดนั้นแล้ว ตรงกันข้ามกลับเลื่อมใสชื่นชมสุดๆ