บทที่ 76 สองร้อยหยวนจะให้หรือไม่ให้

บทที่ 76 สองร้อยหยวนจะให้หรือไม่ให้

หลิวไห่จงพยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วน โชคดีที่สวี่ต้าเม้าไม่ได้พูดเรื่องจ่ายเงินชดใช้ออกมา ไม่อย่างนั้นตนคงต้องเอาเงินให้ลู่เฉินอีก

ลู่เฉินหัวเราะออกมา คนเราเวลาพูดไม่ออกจนหมดคำจะพูดเนี่ยมันหัวเราะออกมาจริงๆ สินะ

"นายขำอะไร"

สวี่ต้าเม้ากับหลิวไห่จงถามขึ้นมาพร้อมกัน

ลู่เฉินชี้นิ้วไปที่สมอง "ฉันว่าตรงนี้ของพวกนายใช้งานไม่ค่อยได้ความเท่าไร"

ครู่ต่อมา

สวี่ต้าเม้ากับหลิวไห่จงถึงเพิ่งเข้าใจว่าลู่เฉินกำลังด่าว่าพวกตนสมองไม่ดี

"แก... เขาเป็นคนขอร้องแก แกมาด่าฉันทำไมวะ"

หลิวไห่จงไม่คิดว่าสวี่ต้าเม้าจะพูดแบบนี้ จึงมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ แล้วก็ร้องไห้ออกมาอีก คราวนี้ร้องออกมาอย่างสุดซึ้งจากใจจริง