บทที่ 75 เกือบโดนจับ

บทที่ 75 เกือบโดนจับ

ในตอนนั้น ลู่เฉินจูงมือจางเยว่เดินเข้าไปในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า

พอเหอยวี่สุ่ยเห็นทั้งสองคน บนใบหน้าก็แวบผ่านความลนลาน เธอเดินเข้าไปข้างในเพื่อหยิบขนมไหว้พระจันทร์ พยายามไม่สนใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบฟังว่าพวกเขาคุยอะไรกัน

ลู่เฉินแนะนำให้เจ้าทึ่มจู้รู้จัก "เธอชื่อจางเยว่ เป็นคนในลานบ้านเราเหมือนกัน"

"ฉันชื่อเหอยวี่จู้"

เจ้าทึ่มจู้เห็นมือนวลเนียนขาวผ่องยื่นมาตรงหน้า อุณหภูมิก็พุ่งสูงขึ้นทันที หน้าแดงหูแดงอยากจะจับมือด้วย

"ฉันชื่อเหอยวี่สุ่ย เป็นน้องสาวของเขาค่ะ"

พอเหอยวี่สุ่ยได้ยินว่าทั้งสองคนไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกัน ก็ถือขนมไหว้พระจันทร์ออกมาอย่างดีใจ แล้วยัดขนมใส่มือจางเยว่ทันที