บทที่ 70 วีรบุรุษช่วยสาวงาม

บทที่ 70 วีรบุรุษช่วยสาวงาม

จางเยว่ลังเลอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะเดินตรงเข้าไป

"ตรงนี้ที่นั่งดี เธอนั่งดูทีวีตรงนี้สิ อ้อ จริงสิ ลืมแนะนำไป นี่หลานชายฉันเอง"

หัวหน้าหวังชี้ไปที่ที่นั่งข้างๆ หวังฟู่กุ้ย รอจนจางเยว่นั่งลงแล้วถึงได้แสร้งทำเป็นแนะนำตัว

หวังฟู่กุ้ยทำท่าขึงขังจริงจังหยิบถั่วลิสงมาหนึ่งกำมือ "ฉันช่วยถือให้" แต่เก็บอาการไม่อยู่จนฉีกยิ้มโง่ๆ พลางคิดในใจว่าเดี๋ยวตอนส่งถั่วลิสงให้จะได้แอบจับมือน้อยๆ ของเธอ

จะต้องเนียนนุ่มมากแน่ๆ!

จางเยว่รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล เธอพยักหน้าให้หวังฟู่กุ้ยเล็กน้อย ก่อนจะหยิบถั่วลิสงเองหนึ่งกำมือ แล้วเบนสายตากลับไปมองจอทีวี

หวังฟู่กุ้ยรู้สึกท้อแท้อยู่บ้าง จึงดึงตัวหัวหน้าหวังไปคุยข้างๆ "อาครับ เธอไม่สนใจผมเลย อาช่วยคิดหาวิธีให้ผมหน่อยสิ"