กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 27 อี้จงไห่ตบะแตก
ลู่เฉินก้าวเข้าห้องแล้วปิดประตูรวดเดียวจบ
ครั้งแรกเขายังคิดว่ามีคนมาส่งให้ถึงที่ ไม่รับไว้ก็เสียของเปล่า แต่ตอนนี้เขาก็กลัวคนอื่นจะมาเจอเข้าเหมือนกัน
เสียงใสๆ นุ่มนิ่มของเสี่ยวตังดังมาจากนอกประตู "พี่ลู่คะ ย่ากำลังตีแม่หนูอยู่ค่ะ"
ลู่เฉินเดินตามหลังเสี่ยวตังไปยังลานบ้านส่วนหลัง
เจี่ยจางซื่อกำลังลากตัวฉินหวายหรูไปทุบตีอย่างทารุณ ภาพตรงหน้าดูรุนแรงเลือดตกยางออกไม่น้อย
คำก่นด่าของเจี่ยจางซื่อยิ่งทวีความหยาบคาย
"นังหน้าด้าน แกคิดว่าแม่แกมาแล้วจะมีคนคอยให้ท้ายหรือไง"
"นี่ยังไม่ยอมให้ฉันเจอหน้าหลานชายอีกเหรอ"
"ถ้าไม่ใช่เพราะคนเป็นแม่อย่างแกไม่ได้เรื่อง หลานชายคนโตของฉันจะต้องตายไหม"