บทที่ 23 สายลับศัตรูที่เสนอหน้ามาถึงที่

บทที่ 23 สายลับศัตรูที่เสนอหน้ามาถึงที่

อีกด้านหนึ่ง

เหอต้าชิงมีสีหน้ากลัดกลุ้ม คิ้วขมวดมุ่นเป็นปม พึมพำกับตัวเองว่า "ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ลู่เฉินยังไม่กลับมาเลย จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่านะ"

"ฉันไปดูเอง"

แม่ม่ายไป๋เดินออกไปได้ไม่นานก็เห็นเงาร่างของลู่เฉิน ใจจึงชื้นขึ้นมาทันที รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า พลางกวักมือเรียกเขาอย่างดีใจ

ลู่เฉินสาวเท้าเดินมาตรงหน้าทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว คว้าสัมภาระแล้วออกเดินทันที

อีกสามคนที่เหลือสบตากัน ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่เดินตามไปเงียบๆ

พอเจอคนถาม ลู่เฉินก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันไปว่า "ไปยืนรอที่ประตู เดี๋ยวจะได้ลงรถสะดวกๆ ครับ"

พอนำมาถึงตู้นอนชั้นหนึ่ง ลู่เฉินก็อธิบายว่า "เมื่อกี้คนเยอะหูตาสับปะรด ถ้าผมบอกเรื่องตู้นอนชั้นหนึ่งออกไป กลัวคนอื่นจะมาหาเรื่องน่ะครับ"

ลู่เฉินพูดจบก็ออกไปหาชายหน้าเหลี่ยม ยังไงก็ไม่ควรทำเป็นไม่ทักไม่ทาย