บทที่ 16 เจ้าทึ่มจู้ไม่ยอมให้น้องสาวเรียนต่อมหาวิทยาลัย

บทที่ 16 เจ้าทึ่มจู้ไม่ยอมให้น้องสาวเรียนต่อมหาวิทยาลัย

บนโต๊ะอาหารของบ้านตระกูลเจี่ยมีปลาอยู่หนึ่งตัว

ปั้งเกิ่งทำปากยื่นสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ "ย่า ปลาที่ย่าทำทำไมไม่มีกลิ่นหอมเลยล่ะ?"

ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่มือไวตาไวคีบเนื้อส่วนที่นุ่มที่สุดตรงพุงปลาเข้าปาก เคี้ยวเร็วเกินไปจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นรสชาติอย่างไร

เจี่ยจางซื่อยังคงรักตามใจหลานชาย คีบเนื้อตรงพุงปลาทั้งหมดให้ปั้งเกิ่ง

ส่วนหลานสาวนั้น เจี่ยจางซื่อพูดอย่างรำคาญใจว่า

"ไปหาแม่แกนู่น อย่ามาเกะกะสายตาแถวนี้"

พอหันมาหาปั้งเกิ่งกลับยิ้มแย้มแจ่มใส "หลานย่าเก่งจริง ๆ เอาปลากลับมาให้ย่าตัวหนึ่ง!"

ปั้งเกิ่งเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ "คราวหน้าผมจะไปเอามาอีก แต่บ้านลู่เฉินล็อกประตูไว้ ผมเลยปีนหน้าต่างเข้าไป คราวหน้าถ้ายังล็อกประตูอีก ผมจะทุบกระจกบ้านมันให้แตกเลย"