บทที่ 8 บรรจุเป็นพนักงานประจำต้องใช้หมูป่าหนึ่งตัว

บทที่ 8 บรรจุเป็นพนักงานประจำต้องใช้หมูป่าหนึ่งตัว

เหยียนเจี่ยเฉิงเดินเที่ยวกับอวี๋ลี่มาทั้งวันจนทั้งเหนื่อยทั้งหิว นึกไม่ถึงว่าจะต้องเดินกลับอีก

"เธอพูดว่าจะลงก็ลงเลยเนี่ยนะ?"

"ทำไมล่ะ?"

เหยียนเจี่ยเฉิงรู้ตัวว่าพูดผิดไป จึงรีบเปลี่ยนเรื่องทันที

"เธออย่าไปถือสาลู่เฉินเลย พ่อแม่เขาก็ตายไปแล้ว บ้านก็เช่าเขาอยู่ อุตส่าห์หางานทำได้ ก็น่าจะพอจ่ายแค่ค่าเช่าบ้านเท่านั้นแหละ!"

อวี๋ลี่กอดอก แค่นเสียงหึด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความดูถูก "ที่แท้ก็พวกขี้แพ้ถังแตก แล้วเขาจะไปร้านอาหารรัฐบาลทำไมกันล่ะ?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ ช่างหัวเขาเถอะ พวกเราพักกันสักหน่อย ถือโอกาสรอรถเมล์คันต่อไปด้วย"

อวี๋ลี่แทบจะระเบิดด้วยความโมโห ต้องรออีกแล้ว เมื่อกี้ก็เพิ่งพูดถึงร้านอาหารรัฐบาลไป ผู้ชายคนนี้ไม่คิดจะเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อเลยหรือไง?

ออกมาเดตทีไรก็รู้จักแต่เดินเล่นในสวนสาธารณะ!