เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 นายท่าน ท่านยังเหมือนสัตว์เดรัจฉานยิ่งกว่าข้าเสียอีก
ในที่สุดหลีเยว่ก็ตัดสินใจออกไป ทว่านางให้เถี่ยฉุยอยู่ภายในค่ายกล นางเองก็ไม่คิดจะเก็บค่ายกล หากมีอันตรายจริง ตนเองจะได้พุ่งกลับเข้าค่ายกลด้วยความเร็วสูงสุด!
ยามที่หลีเยว่ก้าวออกจากค่ายกล นางยังคงรักษาระยะโดยให้เท้าข้างหนึ่งอยู่ในค่ายกล และเท้าอีกข้างอยู่นอกค่ายกล เว่ยเจี่ยงยามเห็นหลีเยว่เดินออกจากค่ายกลก็แย้มยิ้มขึ้นมา
ทว่าพอเห็นท่ายืนของหลีเยว่ เขากลับหัวเราะร่าออกมาเสียงดัง การหัวเราะนี้ทำเอาหลีเยว่มองด้วยความงุนงง ทว่าก็มิได้ผ่อนคลายความระแวดระวังลง ยังคงยืนอยู่ในท่าเท้าข้างหนึ่งอยู่หน้าเท้าอีกข้างอยู่หลังเช่นนั้น และไม่เอ่ยคำใด!
เว่ยเจี่ยงหัวเราะจนพอใจแล้ว จึงเอ่ยขึ้น
“เอาเถอะแม่หนูน้อย! อย่ากลัวไปเลย ข้าไม่จับเจ้ากินเสียหน่อย!”