0113

⬢⬢⬢

ตอนที่ 113 พวกเราสองคนมีวาสนาต่อกันยิ่งนัก

เฉินขุยได้ยินคำนั้นแววตาก็พลันพาดผ่านความกังขาและความระแวดระวังไปวูบหนึ่ง บุรุษผู้นี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง ทั้งที่ตบะอยู่เพียงระดับแก่นทองคำระยะปลาย ทว่าความรู้สึกที่มอบให้ตนกลับไม่ธรรมดาเอาเสียเลย

แม้ตบะของตนจะด้อยกว่าเขา ทว่าความต่างก็มิได้ใหญ่หลวงนัก ตนอยู่ระยะต้น เขาอยู่ระยะปลาย อีกฝ่ายคิดจะสังหารตนก็มิใช่เรื่องง่ายดาย

ทว่าบุคคลผู้นี้กลับมอบความรู้สึกที่ทรงพลังและลึกล้ำสุดหยั่งถึงแก่ตน เขาจึงถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความระแวดระวัง

“วาจานี้ของสหายเต๋าข้ากลับมิตระหนักรู้! ของล้ำค่าของท่านแท้จริงแล้วคือผู้ใดข้ายังมิแจ้ง จะกล่าวได้อย่างไรว่าข้าคิดร้ายต่อของล้ำค่าของท่าน?”