0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 ถึงสำนักเวิ่นเต้า

พระพุทธะจื้อเหยียนรินชาให้ลี่เฟิงเต้าจวินหนึ่งจอก จากนั้นจึงเอ่ยขึ้น

“สามร้อยปีก่อนได้รู้จักกับมารดาของเด็กคนนี้ ตอนนั้นอาตมาบาดเจ็บสาหัส ได้รับความช่วยเหลือจากมารดาของนาง จึงได้ผูกสัมพันธ์ไมตรีต่อกันตั้งแต่นั้นมา

ส่วนเรื่องที่มารดาของนางกับเสิ่นจ้งหยวนแห่งตระกูลเสิ่นของพวกท่านรู้จักกันได้อย่างไรและมีบุตรด้วยกันได้อย่างไรนั้น อาตมาไม่ค่อยชัดเจนนัก คงต้องให้เจ้ากลับไปสืบหาความกระจ่างเอาเองแล้ว

อีกทั้งเรื่องเกี่ยวกับเด็กคนนี้ หากเจ้าหวังดีต่อนาง ก็จงอย่าเพิ่งเปิดเผยตัวยอมรับความสัมพันธ์กับนางในยามนี้ เพื่อมิให้นำพาอันตรายมาสู่นาง อย่างไรเสียตอนนี้นางก็เพิ่งจะแปดขวบ เพิ่งก้าวเข้าสู่โลกบำเพ็ญเซียนเท่านั้น”

ลี่เฟิงเต้าจวินย่อมเข้าใจความหมายของพระพุทธะจื้อเหยียนเป็นธรรมดา

“วางใจเถิด! บัดนี้ผู้นำตระกูลเสิ่นยังคงเป็นหลานชายของข้าผู้นั้นอยู่หรือไม่”