เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 6 ลี่เฟิงเต้าจวินเป็นคนตระกูลเสิ่น
“ฮ่า ๆ สหายเต๋าลี่เฟิงมิต้องตามแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าลี่เฟิงเต้าจวินเตรียมจะพุ่งทะยานไปไล่ล่าเฒ่าผีดูดเลือดที่หลบหนี พระพุทธะจื้อเหยียนกลับร้องเรียกห้ามเขาไว้
“คนพรรค์นี้เก็บไว้ล้วนเป็นภัยมหันต์ วันนี้พานพบแล้วหากไม่กำจัดทิ้ง ย่อมมิอาจยอมรับได้จริง ๆ!”
ลี่เฟิงเต้าจวินเองก็นับเป็นผู้ยอมรับฟังคำทัดทาน แม้จะหยุดร่างไว้แล้ว แต่ก็ยังคงบ่นพึมพำออกมาประโยคหนึ่ง!
พระพุทธะจื้อเหยียนหัวเราะหึ ๆ ลุกขึ้นพลางเอ่ย
“การจัดการเฒ่าผีดูดเลือดยังมีโอกาสอีกมาก ยามนี้เหล่าศิษย์ใหม่ของสำนักเวิ่นเต้าบนเรือเหาะลำนี้จำเป็นต้องได้รับการปกป้องดูแลจริง ๆ!”
สิ้นเสียง พระพุทธะจื้อเหยียนก็พลันเลือนหายไร้ร่องรอย ยามปรากฏกายขึ้นอีกคราก็ได้หิ้วร่างลี่เฟิงเจินจวินที่หมดสติกลับมาแล้ว ทั้งยังร่อนลงบนเรือเหาะโดยตรง ส่วนลี่เฟิงเต้าจวินก็เหยียบย่างลงสู่เรือเหาะเช่นกัน! เพียงเหยียบขึ้นเรือเหาะ คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที