กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 น้อมรับเจ้าแห่งมหาทวีป!
ยามที่เหยียนหลัวล้มลงไป สายลมเหนือผิวน้ำทะเลยังคงพัดกระหน่ำ
หลินเป่ยเก็บทวน สะบัดเลือดบนปลายทวนเบา ๆ
ดาบดำเก้าเนตรเล่มนั้นสูญเสียเจ้านาย พลิกคว่ำกลางเวหาอยู่สองตลบ ก่อนจะปักดิ่งลงสู่ทะเล ราวกับงูหลามดำที่กระดูกสันหลังหักสะบั้น ค่อย ๆ จมลงไปอย่างช้า ๆ
ไม่ทิ้งวาจาใดไว้ และไม่แม้แต่จะปรายตามองเป็นครั้งที่สอง
ศึกนี้ สิ้นสุดลงแล้ว
หลินเป่ยหมุนตัว คัมภีร์ทะเลหมื่นสุสานเล่มนั้นที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ค่อย ๆ ลอยละล่องเข้ามาหา
อานุภาพของมันเชื่องช้ามาก ราวกับกำลังลังเล
หลินเป่ยยื่นหัตถ์ออกไป มันก็ร่วงหล่นลงมา หยุดนิ่งอยู่บนฝ่ามือของเขาอย่างมั่นคง
หน้าตำราพลิกเปิดดัง “พรึ่บ” ตัวอักษรสีแดงโลหิตแต่เดิม ค่อย ๆ ซีดจางกลายเป็นสีทองแกมเขียวบนฝ่ามือของเขา