เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 บารมีมังกรสะท้านฟ้า
หลังจากตกเบ็ดแรกได้ “กระบี่ดาวพิการ” ขึ้นมา ผืนทะเลก็ไม่เคยสงบลงอีกเลย
หลินเป่ยยังไม่ทันหย่อนเบ็ดที่สอง เรือรอบด้านพวกนั้นก็เริ่มกระสับกระส่ายวุ่นวายขึ้นมาแล้ว
เฒ่าชิวทนไม่ไหวเป็นคนแรก แผดเสียงตะโกนใส่พวกเด็กในสมาคมของตน “ไป นำคันเบ็ดชั้นดีพวกนั้นของสมาคมเกลือเรามาทั้งหมด วันนี้เจ้าเกาะเปิดทะเล พวกเราก็มารับโชคลาภด้วย”
“ใช่ ๆ ๆ ฉันเห็นพื้นทะเลตรงนั้นแสงวิญญาณพวยพุ่งออกมาไม่หยุด เจ้าเกาะตกคนเดียวขาดทุนแย่” ซ่งถงก็นั่งไม่ติดเช่นกัน เขากระโดดลงเรือพายเล็กด้วยตัวเอง มองลงไปยังก้นทะเล ลูกตาแทบจะถลนออกมา “ที่แห่งนี้ แม้แต่ปูปูกับหอยกาบก็ยังมีจิตวิญญาณ ไม่ตักตวงก็โง่เต็มที”
ชั่วพริบตาเดียว ผู้คนนับร้อยต่างรื้อค้นข้าวของหาอุปกรณ์ตกปลา
มีทั้งที่ถือคันไม้ไผ่ ถือคันเบ็ดกระดูกสัตว์ทะเล และยังมีหัวหน้ากลุ่มอีกสองสามคนที่รื้อเอาคันเบ็ดเก่าหุ้มทองแดงไม่รู้จากที่ไหนออกมา เหยื่อตกปลายังเตรียมมาไม่พอด้วยซ้ำ ก็โยนลงน้ำไปแล้ว
คึกคักอย่างยิ่ง
หลินเป่ยไม่ได้ห้าม
เขาเอนตัวกึ่งพิงอยู่บนเรือเล็ก เกี่ยวเหยื่อใหม่อย่างเชื่องช้า ปล่อยให้คนพวกนั้นวุ่นวายไปตามใจ