เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 โบราณสถานสนามรบโบราณ!
วันรุ่งขึ้น
หลินเป่ยกำลังลงรายละเอียดพิมพ์เขียวอยู่ หานโย่วเหนียงก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับมา
“ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะ ห่างออกไป 20 ลี้ พื้นทะเลแถบนั้นมีปัญหา” นางตบกระดาษบาง ๆ ไม่กี่แผ่นลงบนโต๊ะ “ฉันลองสำรวจดูคร่าว ๆ แล้ว ใต้น้ำเต็มไปด้วยซากเรืออับปาง เสากระโดงหักเรียงรายเป็นป่า เศษซากเครื่องเหล็กและอาวุธวิญญาณกองสูงเท่าตึกหลายชั้น ฉันให้เฒ่าซ่งแห่งสมาคมคลื่นทมิฬพาคนไปสำรวจอีกรอบ พลังวิญญาณเข้มข้นจนน่ากลัว สีน้ำต่างจากข้างนอกอย่างเห็นได้ชัด”
“สนามรบโบราณ?” หลินเป่ยได้ยินดังนั้นมือก็ชะงักไปชั่วครู่
“ฉันดูแล้วคิดว่าใช่” หานโย่วเหนียงเอ่ย “ที่นั่นดูไม่เหมือนขนาดที่เรือประมงจะจมได้ แต่เป็นกองเรือที่เป็นขบวนทัพพุ่งชนประสานงากัน ข้างใต้โครงกระดูกยังมีกระดูกสัตว์ปะปนอยู่ไม่น้อย ซ่งถงบอกว่า เขาโตมาจนป่านนี้ ยังไม่เคยเห็นพื้นทะเลที่ทั้งประหลาดชั่วร้ายและ ‘อุดมสมบูรณ์’ ขนาดนั้นมาก่อน ด้านล่างซ่อนไว้ไม่ต่ำกว่าพันปี ไม่เคยมีใครแตะต้อง”