เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 เกาะเป่ยเฉิน!
เรือแล่นมาสามวันแล้ว
ตลอดสามวันนี้ เรือเป่ยหมิงแล่นฝ่าสายหมอกหนามาโดยตลอด
กู้ฉางไห่นำทาง เส้นทางที่ใช้ล้วนเป็น “วิถีหมอกเป่ยเฉิน” ที่บรรพชนตระกูลกู้ถ่ายทอดสืบต่อกันมา
เส้นทางหมอกนี้มิใช่เส้นตรง มันวกวน เลี้ยวกลับ และอ้อมผ่านโขดหินใต้น้ำที่มองไม่เห็นท่ามกลางหมอกทะเล
บางคราวหัวเรือมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกแท้ ๆ แต่พอแล่นไปได้สักพัก ก็จำต้องวกกลับมาเฉียดผ่านหินดำสองสามก้อนที่โผล่พ้นเหนือน้ำเพียงเล็กน้อย
หลินเยียนวาดแผนที่มาตลอดทาง
ทุกครั้งที่ผ่านไปหนึ่งแห่ง นางก็จะใช้พู่กันถ่านจดทิศทางเอาไว้ แล้วเขียนกำกับเพิ่มอีกหนึ่งจุดที่ด้านข้าง
ส่วนหานโย่วเหนียงก็จับจ้องหางเสือ ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่ชั่วขณะ
หมอกนี้หนาทึบเกินไป ยื่นมือออกไปยังมองไม่เห็นนิ้วทั้งห้า หากไม่ใช่เพราะมีกู้ฉางไห่กับคนรุ่นหลังตระกูลกู้สองคนคอยดูทางอยู่ที่หัวเรือ ต่อนักถือท้ายเรือจะเก่งกาจเพียงใดก็คงต้องสับสน