เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 เรือเนตรโลหิต!
“กินไม่หมดหรอก” หลินเป่ยกล่าว “คัดตัวอ้วน ๆ เก็บไว้ ที่เหลือเอาไปหมักเกลือ ใช้เป็นเสบียงสำรองระหว่างทาง หากกินไม่หมด ไปถึงทะเลตะวันตกก็ยังเอาไปขายได้”
หานโย่วเหนียงนำคนก้าวขึ้นหน้าไปคัดแยกฝูงปลา
ในนั้นกลับมีกว่าสิบตัวที่เกล็ดทอประกายสีน้ำเงิน มีอานุภาพของเกล็ดวิญญาณแฝงอยู่อย่างเลือนราง นับเป็นหัวกะทิในฝูงปลา
นางกล่าวเสียงเบา “สิบกว่าตัวนี้สกัดน้ำมันระดับสูงได้ กัปตันเรือ ทอดแหสุ่มสี่สุ่มห้าคราวนี้ของท่านได้กำไรอีกแล้ว”
“ทะเลรอบนอกเดิมทีก็ปลาชุมอยู่แล้ว” หลินเป่ยกล่าว “เพียงแต่คนอื่นไม่มีโอกาสมาที่นี่ก็เท่านั้น”
เขาเงยหน้าขึ้นมองสีท้องฟ้า แสงสายัณห์กำลังแผดเผาขึ้นมาจากทางทิศตะวันตก
“คืนนี้ ฉันจะฝึกทวนต่อ”
วันที่สี่ของการเดินเรือ ลมสงบคลื่นเรียบ
หลินเป่ยลงไปยังห้องใต้ท้องเรือตั้งแต่เช้ามืด พอฝึกทีก็กินเวลาไปครึ่งวัน