เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 ทะลวงผ่านขั้นหก!
หลินเป่ยลองสวมเกราะเกล็ดมังกรที่หานตงไหลส่งมาให้ทีละชิ้น มันพอดีตัวและเบาอย่างไม่น่าเชื่อ
เขาเลิกชายเสื้อขึ้น เห็นเกล็ดมังกรด้านในเรียงตัวละเอียดราวกับเกล็ดปลา แนบสนิทไปกับจุดสำคัญหลายแห่งทั้งใต้ชายโครง หน้าอก และบั้นเอวด้านหลัง ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ไม่เพียงไม่ระคายเคืองผิว แต่ยังไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย
“เกราะนี้ เป็นของดีจริง ๆ” หลินเป่ยกล่าว “สี่ชุดนี้ นายเอาไปส่งให้พวกเธอก่อนเถอะ”
หานตงไหลขานรับคำหนึ่ง แล้วอุ้มชุดที่เหลือมุ่งหน้าขึ้นเรือไปด้วยตัวเอง
หลินเป่ยไม่ได้ไปไหน เขายืนอยู่บนลานว่างของอู่ต่อเรือ พลางก้มมองมือของตัวเอง
เมื่อแบฝ่ามือออก ต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วและต้นกำเนิดหลอมโลหิตต่างยึดครองกันคนละครึ่งฝ่ามือ สีฟ้าหนึ่งสีแดงหนึ่ง ราวกับน้ำแข็งและโลหิตที่ไหลเวียนช้า ๆ อยู่ใต้ผิวหนังของเขา
ระดับห้าระยะสูงสุด
คอขวดเริ่มสั่นคลอนแล้ว
ทว่ายังไปไม่ถึงขั้นหก