เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 ราชาปลาชิวมังกร!
หลินเยียนกระซิบว่า “เสิ่นอวิ๋นตู้ตกได้ปลาเฉียวมังกร คุณภาพสูง พวกเราตกได้ปลาจานเงิน ปริมาณมากแต่คุณภาพต่ำ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป นับคะแนนแล้วจะเสียเปรียบ”
“ฉันรู้” หลินเป่ยกล่าว “ปลาเฉียวมังกรต้องตกแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ตอนนี้น้ำใสเกินไป ปลาเฉียวมังกรระแวดระวัง ตกไม่ง่าย รออาทิตย์ตกดิน แสงมืดลง ปลาเฉียวมังกรออกมาหากิน นั่นถึงเป็นเวลาดีที่จะตกมัน”
“นายยังเข้าใจเรื่องนี้ด้วยเหรอ” หลินเยียนประหลาดใจ
หลินเป่ยกล่าว “คำนวณจากการสังเกตเมื่อครู่นี้ ปลาเฉียวมังกรกลางวันซ่อนกลางคืนออก กลางวันซ่อนตัวในร่องลึก มีเพียงตอนไล่ตามฝูงปลาถึงจะขึ้นมาน้ำตื้น ก่อนหลังอาทิตย์ตกดิน มันจะออกมาจากร่องลึก ไปหากินตามริมสันดอน ตกตอนนั้น ย่อมได้ผลเป็นสองเท่าโดยออกแรงครึ่งเดียว”
หลินเยียนพยักหน้า ไม่ถามอะไรอีก
ทั้งสามคนตกปลาเล็กต่อไป พอน้ำใส่เต็มถังแล้ว ก็กลับไปที่เรือชิงเหยารอบหนึ่งก่อน
หานโย่วเหนียงเตรียมอาหารเย็นไว้พร้อมแล้ว ทั้งสองสามคนรีบกินอย่างเร่งรีบ แล้วก็นั่งเรือเล็กออกมา มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของสันดอนอีกครั้ง
เวลานี้ท้องฟ้าเริ่มมืดลง อาทิตย์อัสดงย้อมผิวน้ำทะเลจนกลายเป็นสีแดงทองผืนหนึ่ง
สีน้ำของสันดอนกุยซวีในแสงพลบค่ำแปรเปลี่ยนเป็นพิศวงยิ่งขึ้น ร่องลึกลับเหล่านั้นราวกับรอยแยกที่ทอดตัวสู่ห้วงอเวจีทีละสาย แผ่ความเย็นเยียบออกมาจาง ๆ