ตอนที่ 44 ทุบตีนังสารเลว

ซูรั่วเซวียนรู้สึกเพียงว่าทั่วร่างพลันเย็นวาบ มือชาด้านขึ้นมา กาน้ำชาในมือร่วงลงพื้นดังโครม กระแทกลงบนหลังเท้าของนาง น้ำชาร้อนลวกซึมทะลุรองเท้าของซูรั่วเซวียนในพริบตา ความเจ็บปวดทำให้นางแสยะปาก พลางกระโดดอยู่กับที่และกรีดร้องไม่หยุด

เดิมทีซูอี้หานก็มีโทสะคับคั่งอยู่ในอกจนไม่อาจระบายออกมาได้ ครั้นเห็นซูรั่วเซวียนราวกับหญิงเสียสติ กำลังกอดเท้าพลางกลิ้งเกลือกไปทั่วพื้นและกรีดร้อง ส่วนฉิงหลานที่ยืนอยู่ด้านข้างนั้นแก้มทั้งสองข้างบวมแดง ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

ซูอี้หานเขวี้ยงชามกระเบื้องในมือจนแตกกระจาย ก่อนชี้ไปยังฉิงหลานและตวาดอย่างเกรี้ยวกราดว่า “เจ้า ไสหัวไปให้พ้น!”