กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ซูอี้หานจับจ้องรอยยิ้มยั่วยวนบนใบหน้าของมู่หลีอย่างละเอียด ดวงตาพลันหรี่ลง จ้องมองพัดที่มู่หลีถืออยู่ในมือมาตลอด ขณะนี้เป็นช่วงเดือนสาม อีกทั้งค่ายพยัคฆ์ทมิฬยังตั้งอยู่ลึกเข้าไปในป่าไผ่ ไม่ว่าคนผู้นี้จะรักสวยรักงามเพียงใด การถือพัดย่อมไม่เข้ากับกาลเทศะอย่างแน่นอน
ซูอี้หานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย กลอกดวงตาไปมา ก่อนลุกขึ้นเดินอย่างแช่มช้อยไปยังหน้าประตูห้องของมู่หลี นางยกมือเคาะประตูสองสามครั้ง แล้วเอ่ยเสียงดังว่า “พี่ชายมู่หลี ข้าเอง น้องสาวสาม ข้าเข้าไปได้หรือไม่?”