กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ซูอี้หานยิ้มบาง ๆ ก่อนหันไปกล่าวกับหวังมอมอว่า “ขอบคุณแม่นมหวังมาก ชุนจู๋ไปนำเงินจำนวนหนึ่งมาให้แม่นมหวังดื่มน้ำชาเถิด พวกเจ้าจัดการข้าวของให้เรียบร้อยแล้วค่อยเข้ามาในห้อง ข้ามีเรื่องจะกล่าว!”
ชุนจู๋ขานรับอย่างว่าง่าย ก่อนลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องด้านใน
ซูอี้หานนั่งอยู่บนเก้าอี้ภายในห้อง มองแม่หนูทั้งสามที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชา ก่อนกล่าวเสียงเบาว่า “ในเมื่อพวกเจ้าติดตามคุณหนูผู้นี้ ก็ต้องรู้ธรรมเนียมของคุณหนูผู้นี้! หากที่นี่มีผู้ใดกล้ารังแกนายและทรยศต่อคุณธรรม ทั้งยังทำเรื่องต่ำช้าเช่นนั้น อวิ๋นจู๋ก็คือจุดจบของพวกเจ้า! ได้ยินชัดเจนหรือไม่?”