ตอนที่ 14 ได้รับการปฏิบัติดีขึ้น

เจียงซื่อก้าวเข้าประตูก็ปัดถ้วยน้ำชาบนโต๊ะตกลงพื้นทันที ด้วยความโกรธจนตัวสั่น นางนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยสีหน้ามืดมนแล้วกล่าวว่า “นางตัวชั่วช้านั่นเก็บไว้ไม่ได้แล้วจริง ๆ เพียงไม่กี่คำก็จัดการอวิ๋นจู๋ได้ ทั้งยังโทษอวิ๋นจู๋ที่โง่เขลาเกินไป แม้แต่เนื้อผ้าของเสื้อผ้ายังจำไม่ได้หรือไร!”

ซูรั่วเซวียนหัวเราะเบา ๆ ก่อนดึงชายอาภรณ์ของเจียงซื่ออย่างแผ่วเบา แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ท่านแม่อย่าได้โกรธจนเสียสุขภาพ นางแพศยาผู้นั้นไม่คู่ควรให้ท่านแม่เดือดดาลถึงเพียงนี้! ส่วนอวิ๋นจู๋ ลูกสาวอยากไว้ชีวิตนางไว้สักครั้ง บางทีภายหน้าอาจมีประโยชน์!”

เจียงซื่อขมวดคิ้วพลางเหลือบมองซูรั่วเซวียน แล้วแค่นหัวเราะกล่าวว่า “ของไร้ประโยชน์ หากเจ้าชอบก็เก็บไว้เถิด!”