กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 ตัดญาติเพื่อความถูกต้อง หรือไม่เหลือเยื่อใยต่อญาติพี่น้อง?
“ตะโกนโหวกเหวกอะไรของแก!”
ซูเจิ้นกั๋วไม่รอให้หลินเฟิงพูดจบ ลุกขึ้นยืนพรวด คว้าคอเสื้อหลินเฟิงไว้เต็มมือ แทบจะหิ้วตัวเขาไปที่ระเบียง “มานี่ มาสร่างเมาให้หายก่อน!”
ดัง “ปัง” ประตูบานเลื่อนระเบียงถูกปิดสนิท ตัดขาดสายตาตกใจของต้วนจื่ออวิ๋นกับเฉินอวี้หลานในห้องนั่งเล่น
บนระเบียงไม่ได้เปิดไฟ มีแค่แสงไฟถนนข้างนอกส่องเข้ามา
ซูเจิ้นกั๋วปล่อยคอเสื้อหลินเฟิง เพิ่งจะคิดกระซิบเตือนเขาว่าอย่าเผลอพูดเรื่องนี้หลุดปาก ก็เห็นว่าหลินเฟิงที่เมื่อครู่ยังทำหน้าตาตกใจสุดขีดนั้น ความเมาบนใบหน้าหายเกลี้ยงในพริบตา