เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 เหล้าพวกนี้เหมาะหรือเปล่า?
หลินเฟิงหิ้วกล่องข้าวอลูมิเนียมที่หนักอึ้ง เดินตามหลังซูชิงเหยียนเข้าไปในบริเวณบ้านพักของสำนักงานตำรวจเมือง
ลมยามค่ำพัดเข้าตัว ปกติก็เย็นสบายดี แต่ตอนนี้หลินเฟิงกลับรู้สึกว่าฝ่ามือทั้งสองข้างชุ่มไปด้วยเหงื่อ
เกิดมาสองชาติ เขาผ่านคลื่นลมลูกใหญ่มาขนาดไหนแล้ว แต่ข้าวมื้อนี้ของวันนี้ ถือเป็นสถานการณ์ที่รับมือยากที่สุดนับตั้งแต่เขาเกิดใหม่ย้อนเวลามาเลย
ข้างหน้าคือตึกหมายเลขสองที่บ้านตระกูลซูอยู่
หลินเฟิงสูดลมหายใจลึกเฮือกหนึ่ง แล้วหันไปมองแม่ของเขาเฉินอวี้หลาน
เฉินอวี้หลานเอามือทั้งสองกำชายเสื้อไว้อย่างเก้ ๆ กัง ๆ เห็นได้ชัดว่าเธอประหม่าถึงขีดสุด
หลินเฟิงเพิ่งจะอ้าปากปลอบ ซูชิงเหยียนก็เดินขึ้นไปก่อนแล้วยกมือเคาะประตูนิรภัยที่อยู่ด้านขวาของชั้นสองเบา ๆ
ประตูเปิดออกพร้อมเสียง “แกร๊ก”
“อ๊าย นี่คุณน้องเฉินมาแล้วใช่ไหมคะ! เข้ามาเลย เข้ามาเลยค่ะ!”