เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 จุดจบของจอมคน
หลินเฟิงนั่งอยู่บนโซฟาไม่ขยับ สายตามองไปที่สร้อยลูกประคำไม้ดำเส้นนั้น
ในหัวเขาแวบคำพูดของซูเจิ้นกั๋วเมื่อกี้ขึ้นมา การประสานสอบสวนระดับ A ส่งตำรวจข้ามพื้นที่
หลงเจี้ยนหลุดออกมาจากเมืองหลวงมณฑลที่ล้อมกันเป็นตาข่ายแน่นขนาดนั้นได้ หนีรอดมาจนถึงอำเภอไห่ผิง แล้วยังแทรกผ่านถนนที่ตั้งด่านเป็นชั้น ๆ มาถึงบ้านหลิวจื้อหมิงได้ ความเจ้าเล่ห์และความสามารถขนาดนี้ เรียกว่าเป็นจอมคนรุ่นหนึ่งก็ไม่เกินไป
“เจ้านายหลิน ดึกขนาดนี้ยังมาเยี่ยมเยียนอีกเหรอ”
เสียงของเฮียหลงสงบเกินไป ฟังไม่ออกเลยว่ามีความตื่นตระหนกแม้แต่นิด
หลินเฟิงพิงพนักโซฟา นิ้วมือเคาะที่เข่าเบา ๆ
“เฮียหลง กัปตันซูเพิ่งเดินออกจากบ้านผมไปหยก ๆ ผมก็รีบตามมาเยี่ยมคนป่วยทันที ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเฮีย”
พอได้ยินแบบนั้น หลิวจื้อหมิงก็พุ่งเข้าไปทันที คว้าแขนเฮียหลงไว้แน่น ริมฝีปากสั่นระริก
“เฮียหลง ออกมาทำไมครับ! รีบกลับเข้าห้อง รีบกลับเข้าไปอยู่ในห้องเถอะครับ!”