เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 แผลเป็นบนเตียงคนไข้
รถตู้ชางเหอคันเก่าวิ่งฝ่าความมืดมาทั้งทาง ท่อไอเสียพ่นควันดำเหม็นคลุ้งออกมา ล้อบดผ่านผิวถนนยางมะตอยที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อของถนนเจี้ยนเซ่อ สั่นสะเทือนจนตัวรถดังโครมคราม
ลมกลางคืนหน้าร้อนพัดเข้ามาทางหน้าต่างที่เลื่อนลง ทั้งหมดเป็นกลิ่นดินอบอ้าว
หัวเหลืองหมุนพวงมาลัยเร็วปรื๋อ ไม่พูดสักคำ จ้องถนนข้างหน้า หลินเฟิงนั่งเบาะข้าง มือขวาหนีบบุหรี่ที่ยังไม่จุดไว้ สายตามองไฟถนนสีเหลืองนวลที่ถอยหลังไปอย่างรวดเร็วอยู่นอกหน้าต่าง
ยี่สิบนาทีต่อมา รถตู้เบรกเอี๊ยดจอดอยู่นอกประตูใหญ่ลานขนส่งสินค้าฝั่งตะวันตกของอำเภอ
ในลานขนส่งสว่างจ้า รถบรรทุกใหญ่ตงฟงหลายคันที่บรรทุกน้ำบำรุงสมองจ้วงหยวนเต็มคันกำลังต่อคิวออกไป กรรมกรขนของถอดเสื้อเดินขวักไขว่ไปมาระหว่างรถบรรทุก เหงื่อบนหลังสะท้อนแสง
หัวเหลืองกระโดดลงจากรถ พาหลินเฟิงตรงไปที่ห้องจ่ายงาน
ประตูห้องจ่ายงานเปิดอยู่ มีแค่เหล่าจ้าวที่ถอดเสื้อนอนพิงเก้าอี้หวาย มือพัดพัดใบตาล พัดลมเก่าบนโต๊ะหมุนครืดคราดพัดใบเซ็นรับสินค้าหลายใบกระพือ
“เหล่าจ้าว” หัวเหลืองเคาะกรอบประตู “ผู้จัดการหลิวอยู่ไหน?”