กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 ลานบ้านใหม่
“ตอนเย็นพี่เหมยก็มาที่ห้องดอกโบตั๋นด้วยสิ ไม่รู้ก็ได้เห็นเองนั่นแหละ”
หลินเฟิงพูดประโยคนี้เสียงเบามาก
เบาจนมีแค่เจี่ยงเหมยที่ได้ยิน
ใบหูเจี่ยงเหมยร้อนผ่าว เธอหันข้างมาจ้องเขา แต่มองยังไงก็ไม่เหมือนจ้อง กลับเหมือนมีตะขอเกี่ยวเบา ๆ ลากผ่านหน้าเขา
“เลิกเล่นลับลมคมในกับฉันได้แล้ว”
ปากเธอเอาเรื่อง แต่เท้ากลับไม่ยอมถอยห่าง
สองคนเดินเคียงกันใต้ร่มไม้ริมถนนเก่า แสงแดดลอดซอกใบไม้ร่วงเป็นหย่อม ๆ ลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาวอ่อนของเธอ เนื้อผ้าบาง พอลมพัดมาก็แนบติดเผยเอวบางนุ่ม
เจี่ยงเหมยเหมือนรู้ตัวว่าหลินเฟิงมองอยู่ ตั้งใจเอาแขนไพล่หลัง แอ่นหลังยืดตัวขึ้น
“มองอะไร?”