เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 เครื่องหมายคำถาม
“เจ้าไปไม่ได้” เหมยเหลียงอวี้เอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เจ้าเคยไปถึงเย่ฉือและได้วิชากลไกสวรรค์มาแล้ว จึงกลับไปภูผาคอมังกรไม่ได้ ทำได้เพียงกลับไปยังท้องมังกร”
แม้ยังกลับไปยังท้องมังกรได้ แต่ก็ไม่อาจคัดศิษย์คนใดออก มิฉะนั้นย่อมไม่เป็นธรรมต่อผู้อื่น
อวี๋ซุ่ยไม่ทันคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน
เหมยเหลียงอวี้เปลี่ยนเรื่องอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วหมุนกายจากไป “ทางสำนักเต๋าก็มีความเคลื่อนไหวไม่น้อย เจ้าไปดูที่ท้องมังกรเถิดว่าเจอเซวียเทพพยากรณ์หรือไม่”
คำเรียก “เซวียเทพพยากรณ์” ออกจากปากศิษย์พี่แล้ว กลับทำให้อวี๋ซุ่ยรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ฟังอย่างไรก็ผิดแปลกไปหมด
อวี๋ซุ่ยมองเขาที่เดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามว่า “ศิษย์พี่ ท่านจะไปที่ใด”
“ภูผาคอมังกร” เหมยเหลียงอวี้ตอบโดยไม่หันกลับมา
ศิษย์น้องหญิงมีทั้งความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ และท่าทีลับ ๆ อยู่ไม่น้อย ในเมื่อนางบอกว่าอยากอยู่คนเดียว เช่นนั้นก็ปล่อยให้นางอยู่คนเดียวเถิด
การตามอยู่ข้างกายและคอยจับตาดูนางต่อไป อาจไม่ใช่เรื่องดีสำหรับศิษย์น้องหญิง