เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 เผาเสียเถิด
ข่งอีอีทำได้เพียงเฝ้าจุดเคลื่อนย้ายตรงข้อที่สิบสองของท้องมังกรต่อไปอย่างเสียดาย รอคอยจงหลีซานกับคนอื่น ๆ มารวมตัวกันอย่างอดทน
ตลอดทางเซวียมู่สือใช้ศาสตร์พยากรณ์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ เช้าวันที่หก เขาพาอวี๋ซุ่ยกับเหมยเหลียงอวี้เคลื่อนย้ายตรงไปยังภูผาคอมังกร
เบื้องหน้าร่มรื่นไปด้วยแมกไม้เขียวชอุ่ม เป็นจุดเคลื่อนย้ายที่เหมยเหลียงอวี้ไม่เคยมาเยือน บริเวณรอบด้านเงียบสงัด แม้แต่เสียงลมก็ไม่มี ราวกับไร้สิ่งมีชีวิต มีเพียงดอกไม้ใบหญ้า ต้นไม้ และทางภูเขาที่เต็มไปด้วยเศษหิน ต่างเงียบงันประจันหน้ากันอยู่เช่นนั้น
เหมยเหลียงอวี้หันกลับไปมองปากถ้ำที่ซ่อนค่ายกลเคลื่อนย้ายไว้ แล้วมองทางหินเขียวคดเคี้ยวเบื้องหน้า บางครั้งแสงตะวันสองสามสายลอดช่องกิ่งไม้ตกกระทบพื้น กลายเป็นลำแสงพวยพุ่งส่องเฉียงลงมา มองเผิน ๆ ให้ความรู้สึกเกียจคร้านอยู่บ้าง
สิ่งที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในถ้ำสังหารมังกรก็คือป่าทึบกับภูเขาสูง
ขณะนี้พวกเขาอยู่ตรงเชิงภูผาคอมังกร
เซวียมู่สือยืนอยู่กลางทางหินเขียว เงยหน้ามองลำแสงพวยพุ่ง ดวงตาทั้งสองหรี่ลงเล็กน้อย
เหมยเหลียงอวี้มองเขาพลางกล่าวว่า “ที่นี่ก็ไม่มีใครเคยมาเช่นกัน”
อวี๋ซุ่ยรับคำต่อว่า “เซวียเทพพยากรณ์เก่งกาจจริง ๆ!”