เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 แยกย้ายกันเถอะ
เซวียมู่สือกุมไหล่ที่ถูกหุ่นเชิดค่ายกลศึกฟันจนบาดเจ็บ เลือดชโลมกายจนแดงฉาน สภาพดูย่ำแย่ยิ่งนัก แต่ก็ยังดีกว่าศิษย์น้องหญิงผู้ “บอบบาง” จนยืนไม่ไหวของเหมยเหลียงอวี้อยู่บ้าง
สำหรับเซวียมู่สือ การได้พบคนที่มีเพลิงประหลาดและเป็นผู้ทำลายล้างโลกเหมือนกัน บางทีอาจเกิดขึ้นก่อนเขาตาย ทว่าพอเกิดขึ้นจริงกลับช่างพิลึกและน่าขันยิ่งนัก
ตั้งแต่ค่ายกลศาสตราวุธชั้นพิเศษ เซวียมู่สือก็รู้สึกว่าอวี้ซุ่ยไม่ธรรมดา ทว่าไม่เคยคาดคิดไปถึงเรื่องเพลิงประหลาด
พอมานึกย้อนตอนนี้ หากเกี่ยวข้องกับเพลิงประหลาดขึ้นมา ก็กลับรู้สึกสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง
เหมยเหลียงอวี้เงยหน้ามอง แล้วถามอวี้ซุ่ยว่า “คือเขาหรือ?”
“อืม!” อวี้ซุ่ยกระซิบข้างลำคอเหมยเหลียงอวี้ สายตาจับจ้องเซวียมู่สือ “เซวียเทพพยากรณ์ เจ้ายังไหวหรือไม่?”
ทันทีที่ได้ยินอวี้ซุ่ยเรียกฉายานี้ หัวใจเซวียมู่สือก็สั่นวูบ
เซวียมู่สือก้มศีรษะต่ำ ส่งเสียงอืมสั้น ๆ ออกมาจากลำคอ ดูเย็นชาไร้มารยาท ปลีกตัวห่างเหินจนผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้
เขาจดจำข้อกำหนดเรื่องบทบาทที่อวี้ซุ่ยมอบให้ไว้ขึ้นใจ