เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 พวกเจ้ามีคนทรยศอยู่คนหนึ่ง
ก่อนหน้านี้เยี่ยนเสี่ยวชวนได้เห็นเงาหงส์วาบผ่านของอวี๋ซุ่ยที่สระเซียวเหยา ครั้นขึ้นฝั่งก็เที่ยวถามไปทั่วว่าแม่นางผู้นั้นเป็นศิษย์สำนักใด สุดท้ายถามไปถึงเซิ่งเฟย พอแลกคำลับกันจนรู้เรื่อง ก็พบว่าไอ้หนูที่เขาพูดถึงคือน้องสาวของอีกฝ่ายเอง
เซิ่งเฟยไล่เขาไปให้พ้นทันที
มู่เมิ่งไป๋ก็พูดเช่นนี้เหมือนกัน
เยี่ยนเสี่ยวชวนเสียดายอยู่ในใจ คิดไม่ถึงว่าแม่นางผู้นั้นจะเป็นท่านหญิงน้อยชิงหยางผู้หลงรักกู้กานมานาน
เขาถอนใจถามว่า “ท่านหญิงน้อยฟังคำพูดเข้าไปบ้างหรือไม่?”
“แน่นอน” เซิ่งเฟยเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิอยู่หลายส่วน “ไม่ดูเสียบ้างว่านางฉลาดเพียงใด”
เยี่ยนเสี่ยวชวนคิดในใจว่า ตอนเจ้าด่าน้องสาวว่าโง่เขลา มิได้มีสีหน้าเช่นนี้นี่นา
แต่ครั้นคิดอีกที การที่นางฟังคำพูดเข้าไปก็มิได้แปลว่าจะตัดใจจากกู้กานหรือ บางทีเวลานี้อาจยังหวั่นไหวอยู่ หากกู้กานใช้วาจาหว่านล้อมนางอีกสักชุด ท่านหญิงโง่เง่าผู้นั้นอาจถูกล่อลวงอีกก็เป็นได้
เยี่ยนเสี่ยวชวนคิดว่าเขาจำเป็นต้องช่วยให้อวี๋ซุ่ยมุ่งมั่นในใจให้หนักแน่นขึ้น