เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 เหตุใดไม่ใช้พลังของข้า?
เพราะเรื่องของฉู่จิ่น ความรู้สึกถึงวิกฤตที่แบกรับอยู่ในใจอวี๋ซุ่ยจึงหนักหน่วงขึ้นอีกหลายส่วน
นางครุ่นคิดถึงการท้าทายถ้ำสังหารมังกรคราวนี้ หรือจะไปเอาใจเซิ่งเฟยสักหน่อย ให้เขาพานางบุกฝ่าเข้าไปชิงวิชากลไกสวรรค์มาสักวิชาก่อนดี
ดังนั้นอวี๋ซุ่ยจึงถือกล่องอาหารไปหอปราชญ์เพื่อพบเซิ่งเฟย
ข้างสระเซียวเหยา เซิ่งเฟยกำลังสนทนากับมู่เมิ่งไป๋ เมื่อเห็นอวี๋ซุ่ยจึงกวักมือเรียกนาง
มู่เมิ่งไป๋มองอวี๋ซุ่ยที่ค่อย ๆ เดินเลียบลำธารจากฝั่งตรงข้ามมา พลางถูมือกล่าวว่า “ว่าอย่างไร การคุยกันเมื่อคืนได้ผลหรือไม่? ในที่สุดน้องสาวก็เข้าใจเสียที ถึงกับเป็นฝ่ายมาหาเจ้าเอง”
นานทีเซิ่งเฟยจะไม่ทำหน้าพูดจาเหน็บแนมประชดประชัน เขาพยักหน้าอย่างปลื้มใจอยู่บ้าง “นางฉลาดมากอยู่แล้ว ชี้แนะเพียงนิดก็เข้าใจ”
ลำน้ำสาขาของสระเซียวเหยามีมากมาย บางสายทั้งยาวทั้งคดเคี้ยว กระแสน้ำยังเชี่ยวกราก เสียงน้ำซู่ซ่าดังจนคนที่ยืนพูดกันริมฝั่งต้องตะโกนโต้ตอบเสียงดัง
โชคดีที่ลำธารตรงหน้าสงบนุ่มนวล อีกทั้งน้ำยังตื้น บริเวณใกล้เคียงมีศิษย์ไม่น้อยเดินไปเดินมาในน้ำเพื่อหาแผ่นหิน