เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 เจ้าโง่นี่
ยามปกติ ศิษย์สำนักพิชัยสงครามก็มีเรื่องกระทบกระทั่งกัน หากตัดสินไม่ได้ก็ไปพบกันที่แท่นเซวียนอู่ พูดกันไม่รู้เรื่องก็ใช้ฝีมือแก้ปัญหา
เพราะเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยเกินไป หากไม่มีอะไรให้ชม ผู้คนก็คร้านจะไปเบียดเสียดดูความคึกคักที่แท่นเซวียนอู่
แต่เรื่องของหลี่จินซวงกับเถียนเหวินในวันนี้มีจุดให้ชมไม่น้อย ศิษย์สำนักพิชัยสงครามต่างบอกต่อกันเอง ประเด็นสำคัญไม่ใช่หลี่จินซวงจะประลองกับเถียนเหวินที่แท่นเซวียนอู่ แต่เป็น “หลี่จินซวงกลับมาแต่งกายเป็นหญิงแล้วงามเหลือเกิน!”
ถ้อยคำเช่นนี้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้คนเป็นอย่างมาก ต่างมุ่งหน้าไปยังแท่นเซวียนอู่ของสำนักพิชัยสงคราม เพื่อดูว่าหลี่จินซวงหน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่
เวลานี้เป็นยามเที่ยงพอดี การสอนช่วงเช้าของอาจารย์ฝึกสอนสิ้นสุดลง เป็นเวลาที่เหล่าศิษย์จะมุ่งหน้าไปยังโรงครัวเพื่อกินอาหาร เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่ว ไม่นานคนทั้งสำนักศึกษาก็รู้กันหมด
เดิมทีเซวียมู่สือไม่รู้เรื่อง เขาไม่ได้ดูไม้บอกข่าวด้วยซ้ำ กลับเป็นเซวียเจียเยว่ที่วิ่งหน้าตื่นมาลากเขาออกไป พลางวิ่งพลางพูดว่า “พี่ลูกพี่ลูกน้องยังจำหลี่จินซวงได้หรือไม่? หลี่จินซวงคนที่นั่งรถเมฆมังกรเหินมากับพวกเรา! ตอนแรกข้ายังนึกว่าหลี่จินซวงเป็นบุรุษ ที่แท้หลี่จินซวงเป็นสตรีคนนั้นน่ะ ได้ยินว่าตอนนี้นางกลับมาแต่งกายเป็นหญิง แล้วกำลังต่อสู้กับคนที่แท่นเซวียนอู่ของสำนักพิชัยสงคราม!”
“หา?” เซวียมู่สือชะงักงัน